માતા, તું મારા આવવાની જે રાહ જોઈ રહી હતી તેના કરતાં હું છેલ્લા 9 મહિનાથી તને મળવાની વધુ રાહ જોઈ રહ્યો છું… મને લાગતું કે તું મારા માટે હાલરડાઓ ગાશે ત્યારે કેવું સારું લાગસે, હું રાત્રે ઊંઘમાંથી જાગી જઈશ. અને તમને અને પાપાને બોલાવીશ અને તમે બંને હસશો અને મને તમારા ખોળામાં સુવડાવશો. તારા ગર્ભમાં રહીને, હું સાંભળતો હતો કે હું આવીશ ત્યારે તું શું કરીશ… કેટલી ઉજવણી થશે, કેટલા લોકોને આમંત્રણ આપવામાં આવશે. હું અંદરથી ખૂબ જ ખુશી અનુભવી રહ્યો હતો. પરંતુ કોઈ કારણસર જ્યારે હું આ દુનિયામાં આવ્યો ત્યારે હું થોડો નબળો હતો.
તમે મને પહેલા દિવસથી જ તે સુવિધાઓ આપી હતી જેથી ભવિષ્યમાં મને કોઈ સમસ્યા ન આવે અને હું અન્ય બાળકોની જેમ સ્વસ્થ રહી શકું. મને મોટા ડોક્ટરો પાસે લઈ ગયા, મોટા નર્સિંગ હોમમાં રાખ્યા. હું તમારી મમ્મી સાથે રમવા માટે દરેક પસાર દિવસ સાથે મજબૂત બની રહી હતી.
પણ મને કેવી રીતે ખબર હતી કે જે નર્સિંગ હોમમાં તમે મને સારું થવા માટે દાખલ કર્યો હતો ત્યાંથી હું ક્યારેય તમારી પાસે પાછો ફરી શકીશ નહીં. મા, હું ફરી ક્યારેય પાછો નહીં આવું… આ સત્ય છે… આ સત્ય છે જે જીવનભર તારી છાતીમાં દર્દ બનીને રહેશે.
તે કાળી રાત્રે અચાનક કંઈક એવું બન્યું કે મારા શરીરને કોણ બાળી રહ્યું છે તે સમજાય તે પહેલાં જ મારો શ્વાસ રૂંધાય ગયો. મા, હું તમારી પાસે આવવા માંગતો હતો, તમારી સાથે રમવા માંગતો હતો. હું તમારી પાસેથી ઘણા બધા હાલરડાઓ સાંભળવા માંગતો હતો … પણ હવે હું તે ક્યાં કરી શકીશ માતા? પણ હું ફરી આવીશ…હું ચોક્કસ આવીશ માતા. મને માફ કરજો.
આ પણ વાંચો:શાહજહાંપુરમાં પૂર ઝડપે આવતા ડમ્પરે શ્રદ્ધાળુઓની બસને ટક્કર મારતાં 11નાં મોત, 25 ઘાયલ
આ પણ વાંચો:પશ્ચિમ બંગાળમાં આજે ‘રેમલ’ વાવાઝોડું ત્રાટકવાની સંભાવના, NDRF એલર્ટ
આ પણ વાંચો:દેશમાં 24 કલાકમાં અકસ્માતનો વંટોળ, ગુજરાત-યુપી, દિલ્હી અને મુંબઈમાં 45થી વધુ લોકોના મોત
