એકવાર દેવો અને દાનવો વચ્ચે ભીષણ યુદ્ધ થયું. આ યુદ્ધમાં દેવતાઓનો વિજય થયો, જેના કારણે તેમના મનમાં અહંકાર ઉત્પન્ન થયો. બધા દેવતાઓ પોતાને શ્રેષ્ઠ કહેવા લાગ્યા. જ્યારે માતા દુર્ગાએ દેવતાઓને આવા અહંકારથી પીડિત જોયા ત્યારે તે તેજપુંજના રૂપમાં દેવતાઓ સમક્ષ પ્રગટ થયા.
આટલા વિશાળ તેજપુંજને જોઈને દેવતાઓ પણ ગભરાઈ ગયા. ઈન્દ્રએ વાયુદેવને તેજપુંજનું રહસ્ય જાણવા મોકલ્યો. અહંકારમાં તણાઈને વાયુદેવ તેજપુંજ પાસે પહોંચ્યા. તેજે તેનો પરિચય પૂછ્યો. વાયુદેવે કહ્યું કે તેણે પોતાની જાતને જીવન-સ્વરૂપ અને ખૂબ જ શક્તિશાળી ભગવાન તરીકે ગણાવ્યા. ત્યારે તેજસ્વરૂપ માતાએ વાયુદેવની સામે એક તણખલું મૂક્યું.
અને કહ્યું કે જો તમે ખરેખર એટલા મહાન છો તો આ તણખલું ઉડાડીને બતાવો. તમામ શક્તિ લગાવ્યા પછી પણ વાયુદેવ એ તણખલું ખસેડી શક્યા નહિ. તે પાછો આવ્યો અને ઈન્દ્રને આ વાત કહી. પછી ઇન્દ્રએ અગ્નિદેવને તે તણખલું બાળવા મોકલ્યા પરંતુ અગ્નિદેવ નિષ્ફળ ગયા.
આ જોઈને ઈન્દ્રનું અભિમાન ચકનાચૂર થઈ ગયું. જ્યારે તેમણે તેજપુંજની પૂજા કરી, ત્યારે તેજપુંજમાંથી માતા શક્તિનું સ્વરૂપ પ્રગટ થયું. તેમણે ઈન્દ્રને કહ્યું કે મારી કૃપાથી તમે રાક્ષસો પર વિજય મેળવ્યો છે. આ રીતે ખોટા અભિમાનમાં રહીને તમારા પુણ્યને વેડફશો નહિ. દેવીની વાત સાંભળીને તમામ દેવતાઓને પોતાની ભૂલ સમજાઈ અને તેઓએ સાથે મળીને દેવીની પૂજા કરી.
