દેશમાં કોરોના કહેર સતત વધી રહ્યો છે. હોસ્પિટલોમાં દર્દીઓની લાંબી કતારો છે અને લોકો લાચાર દેખાઈ રહ્યા છે. લોકો મદદ માટે સોશિયલ મીડિયાથી લઈને દરેક સ્તરે હાથ ફેલાવી રહ્યાં છે, પરંતુ ઘણા દર્દીઓ કાં તો બ્લેક માર્કેટિંગનો સામનો કરી રહ્યા છે અથવા તો તેઓ પોતાનો જીવ ગુમાવી રહ્યા છે. અત્યાર સુધીમાં 2 કરોડથી વધુ દર્દીઓ કોરોનામાં ચેપ લાગ્યાં છે, જ્યારે અઢી લાખથી વધુ લોકોનાં મોત નીપજ્યાં છે. તે જ સમયે, દેશમાં દરરોજ સરેરાશ 3 લાખ 78 હજાર કેસ આવી રહ્યા છે. ચાલો આપણે જાણીએ કે સરકારે ક્યાં ભૂલ કરી છે, જેના કારણે દેશ આ વિનાશનો સામનો કરી રહ્યો છે.

પ્રથમ ચૂક

માર્ચની શરૂઆતમાં કોરોનાની બીજી મોજા શરૂ થાય તે પહેલાં, કેન્દ્રીય આરોગ્ય પ્રધાન ડો. હર્ષ વર્ધનએ જાહેરાત કરી હતી કે કોરોના ભારતમાં અંતિમ સ્થિતિમાં છે અને અમે તેને લગભગ જીતી લીધી છે. નવા પ્રકારના કોરોના આવ્યા હોવા છતાં, ભારત સરકારે એ બતાવવાનો પ્રયાસ કર્યો કે કોરોનાને હરાવવામાં સરકારની વ્યૂહરચના એકદમ સાચી હતી.

બીજી ચૂક

ભારત સરકાર દ્વારા એ વાત ફેલાવવામાં આવી હતી કે દેશમાં બહુમતી લોકોમાં ટોળાની રોગપ્રતિકારક શક્તિ વિકસિત થઈ છે, પરંતુ સત્ય વાત જુદી હતી. ઈન્ડિયન કાઉન્સિલ ઓફ મેડિકલ રિસર્ચ (આઈસીએમઆર) ના એક અહેવાલ મુજબ, દેશમાં માત્ર 21 ટકા લોકોએ કોરોનામાં એન્ટિબોડીઝ વિકસાવી છે. સમજાવો કે પશુઓની પ્રતિરક્ષા એટલે કે જો રોગ કોઈ જૂથના મોટા ભાગમાં ફેલાય છે, તો પછી મનુષ્યની પ્રતિરક્ષા એ રોગથી લડવામાં ચેપગ્રસ્ત લોકોને મદદ કરે છે. જે લોકો રોગ સામે લડ્યા પછી સંપૂર્ણ સ્વસ્થ થાય છે તે રોગ માટે રોગપ્રતિકારક બને છે, એટલે કે, તેઓ રોગપ્રતિકારક ગુણધર્મો વિકસાવે છે અને અન્ય દર્દીઓને મદદ કરે છે.

ત્રીજી ચૂક

સુપરસ્ટ્રેડર ઘટનાઓનાં જોખમો અંગે ચેતવણી આપ્યા છતાં સરકારે ધાર્મિક ઉજવણી આગળ વધવાની મંજૂરી આપી. તેમની રાજકીય મહત્વાકાંક્ષા પૂરી કરવા માટે વિશાળ રાજકીય રેલીઓનું આયોજન. આ બધા સિવાય, કોરોના મેનેજમેન્ટ હળવી થઈ ગયા અને લોકો માસ્ક વિના શેરીઓમાં ફરવા લાગ્યા.

ચોથી ચૂક

કેસ ઓછા થયા પછી, સરકારને લાગ્યું કે કોરોના લગભગ સમાપ્ત થવાની આરે છે, આમ રસીકરણ અભિયાનની શરૂઆત ધીમું કરી રહી છે, જે અંતર્ગત માત્ર 2 ટકા કરતા ઓછા લોકોને રસી આપવામાં આવી હતી. કેન્દ્રિય સ્તરે ભારતની રસીકરણ યોજના એટલી અસરકારક દેખાઈ નથી.

પાંચમી ચૂક

રાજ્યો સાથે નીતિમાં પરિવર્તનની ચર્ચા કર્યા વિના સરકારે અચાનક ઘણા નિર્ણયો લીધા, જેના કારણે આ સિસ્ટમ પડી ભાંગી. ઘણા રાજ્યોમાં હજી પણ પૂરતી સંખ્યામાં રસી નથી મળી રહી. રસી ડોઝ માટે બજાર બનાવવામાં નિષ્ફળતા, રાજ્યો અને હોસ્પિટલ સિસ્ટમ્સ વચ્ચે સ્પર્ધા તરફ દોરી ગઈ છે.

છઠ્ઠી ચૂક

ઉત્તરપ્રદેશ અને મહારાષ્ટ્ર જેવા મોટા રાજ્યોમાં અચાનક કેસોમાં વધારો થવાનો ખ્યાલ નહોતો કે ન તો તેઓએ તેની સાથે કાર્યવાહી કરવાની કોઈ તૈયારી કરી હતી. આ કારણોસર, દર્દીઓની સંખ્યામાં અચાનક ઝડપથી વધારો થવાને કારણે, આરોગ્ય પ્રણાલી ધરાશાયી થઈ હતી અને હોસ્પિટલોમાં પથારીની અછત .ભી થઈ હતી.

સાતમી ચૂક

દેશના 24918 પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્રોમાંથી, માત્ર 3278 કેન્દ્રો ધોરણો અનુસાર સ્થાપિત કરવામાં આવે છે અને ફક્ત 8514 કેન્દ્રો 24 કલાક ચલાવવામાં આવે છે, ભારતના ગ્રામીણ વિસ્તારોમાં જાહેર આરોગ્યની સ્થિતિમાં સુધારો થવાને બદલે બગડતી જાય છે. 31 માર્ચ 2019 સુધી, ભારતમાં 234220 એએનએમ કાર્યરત હતા. એક વર્ષ પછી, 31 માર્ચ 2020 ના રોજ, આ સંખ્યા 212593 થઈ ગઈ, લગભગ 1.25 મિલિયન એએનએમ કર્મચારીઓ ઘટાડવામાં આવ્યા. કહેવાનો અર્થ એ છે કે દેશમાં ડોકટરોની વિશાળ અછત છે.

સરકારે નક્કર પગલા ભરવાના રહેશે

ભારત સરકારે હવે નક્કર રણનીતિ અપનાવવાની રહેશે. સૌ પ્રથમ, રાજ્ય સરકાર સાથે વાત કરતાં, આરોગ્યની વ્યવસ્થા શહેરથી ગામડે જ કરવી પડશે. આ પછી, અન્ય દેશોની સરકાર સાથે વાત કરીને રસીનો પુરવઠો ઝડપી બનાવવો પડશે. દેશમાં રસીકરણ અભિયાનને વધુ તીવ્ર બનાવવાની જરૂર છે. ચેનલો માત્ર શહેરમાં જ નહીં પરંતુ ગામમાં પણ સ્થાપિત કરવાની જરૂર છે જેથી તેને મોટા પાયે ફેલાતા અટકાવી શકાય. દરેક શહેરમાં ઓક્સિજન પ્લાન્ટ લગાવવાના રહેશે જેથી આવનારા સમયમાં આ મુશ્કેલીઓનો સામનો કરી શકાય.