Ajab Gajab News/ ધુરંધર 2માં દેખાડાયેલ ડાયમિથાઈલ મર્ક્યુરી કેટલું ખતરનાક? શું આ ઝેર વાસ્તવમાં છે હકીકત જાણો

ફિલ્મ ધુરંધર 2માં બતાવાયેલ ડાયમિથાઈલ મર્ક્યુરી શું ખરેખર છે? આ દુનિયાનું સૌથી ખતરનાક ઝેર (Dimethyl Mercury) કેવી રીતે અસર કરે છે અને તેનો ઉપચાર શક્ય છે કે નહીં તે જાણો.

Trending Ajab Gajab News
Dimethyl Mercury

Ajab Gajab News:ફિલ્મ “ધુરંધર-2” માં ખૂબ જ ખતરનાક ધીમા ઝેર ડાયમિથાઈલ પારોનો (Dimethyl Mercury) ઉલ્લેખ છે. તેને એટલું ખતરનાક તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યું છે કે તે ધીમે ધીમે શરીરમાં પ્રવેશ કરે છે અને વ્યક્તિને મારી નાખે છે. પ્રશ્ન એ છે કે શું આ ઝેર ખરેખર અસ્તિત્વમાં છે?

જવાબ છે – હા, તે એકદમ વાસ્તવિક છે. તે વિશ્વના સૌથી ઝેરી રસાયણોમાંનું એક છે. વૈજ્ઞાનિકો તેને ઓર્ગેનોમરક્યુરી સંયોજન કહે છે. તે એટલું ખતરનાક છે કે બે ટીપાં પણ વ્યક્તિને મારી શકે છે.

આ ઝેર ક્યારે અને કોણે બનાવ્યું?

ડાયમિથાઈલ પારાની (Dimethyl Mercury) શોધ ખૂબ જૂની છે. તે સૌપ્રથમ 1857-1858 માં બ્રિટિશ રસાયણશાસ્ત્રી જ્યોર્જ બક્ટન દ્વારા બનાવવામાં આવ્યું હતું. તેમણે લંડનની રોયલ કોલેજ ઓફ કેમિસ્ટ્રી (હવે ઈમ્પીરીયલ કોલેજ) માં કામ કર્યું. તેમણે પોટેશિયમ સાયનાઇડ સાથે મિથાઈલમરક્યુરી આયોડાઇડ ભેળવીને તેને બનાવ્યું.

બાદમાં, 1863 માં, એડવર્ડ ફ્રેન્કલેન્ડ નામના વૈજ્ઞાનિકે તેને બનાવવા માટે વધુ સરળ પદ્ધતિ શોધી કાઢી. શરૂઆતમાં, તે ફક્ત સંશોધન માટે પ્રયોગશાળાઓમાં બનાવવામાં આવતું હતું. કોઈએ તેને ઇરાદાપૂર્વક શસ્ત્રો કે હત્યા માટે બનાવ્યું નથી કારણ કે તે એટલું ખતરનાક છે કે તે બનાવનારને પણ જોખમમાં મૂકી શકે છે.

તે કેવી રીતે બનાવવામાં આવે છે?

તે પ્રયોગશાળામાં બનેલું રસાયણ છે. મુખ્ય પદ્ધતિમાં મર્ક્યુરિક ક્લોરાઇડને મિથાઈલ લિથિયમ અથવા સોડિયમ એમલગમ સાથે પ્રતિક્રિયા આપવાનો સમાવેશ થાય છે. તે એક ભારે, રંગહીન પ્રવાહી છે જે પાણી જેવું લાગે છે પરંતુ ત્રણ ગણું ભારે છે.

તેમાં પારો અને બે મિથાઈલ જૂથો હોય છે. તે બનાવવું ખૂબ જ મુશ્કેલ અને ખતરનાક છે કારણ કે તે સરળતાથી બાષ્પીભવન થાય છે અને હવામાં ફેલાય છે. આજકાલ, તે ફક્ત ખૂબ જ સુરક્ષિત પ્રયોગશાળાઓમાં બનાવવામાં આવે છે. મોટાભાગના દેશોમાં, તેનું સંચાલન સખત પ્રતિબંધિત છે.

તેનો ઉપયોગ ક્યાં થાય છે?

તેનો કોઈ વ્યાપારી અથવા રોજિંદા ઉપયોગ નથી કારણ કે તે ખૂબ ઝેરી છે. અગાઉ, તેનો ઉપયોગ ઓર્ગેનોમેટાલિક સંયોજનો બનાવવા માટે કેટલાક આદિમ પ્રયોગશાળા સંશોધનમાં થતો હતો. 1997 માં, યુ.એસ.માં ડાર્ટમાઉથ કોલેજના રસાયણશાસ્ત્રી, કરેન વેટરહાનનો અકસ્માત થયો હતો. તેણીએ લેટેક્સ મોજા પહેરતી વખતે ફક્ત બે ટીપાં ફેંક્યા. ઝેર (Dimethyl Mercury) મોજામાં ઘૂસી ગયું અને તેની ત્વચામાં પ્રવેશ્યું.

લક્ષણો પાંચ મહિના પછી શરૂ થયા. થોડા મહિના પછી તેણીનું મૃત્યુ થયું. આ કેસ વિશ્વભરમાં ચર્ચાનો વિષય બન્યો. હવે, પ્રયોગશાળાઓમાં તેના સંચાલનને નિયંત્રિત કરવા માટે ખૂબ જ કડક નિયમો છે. તેનો ઉપયોગ કોઈપણ ગુના કે હત્યામાં થતો નથી કારણ કે તે ખૂબ જ ખર્ચાળ અને ખતરનાક છે. ફિલ્મો અને વાર્તાઓમાં તેનો ઉલ્લેખ ફક્ત લોકોને ડરાવવા માટે કરવામાં આવે છે.

ફિલ્મના ક્લાઇમેક્સમાં, જમીલ જમાલીનું પાત્ર ભજવનાર રાકેશ બેદીએ રણવીર સિંહ દ્વારા ભજવવામાં આવેલા હમઝા અલી મજારીને કહ્યું કે તેણે આ ઝેર (Dimethyl Mercury) ઘણા સમય પહેલા બડે સાહેબ, દાઉદ ઇબ્રાહિમને આપ્યું હતું. (સ્ક્રીનગ્રેબ/વાયટી)
શરીર પર તેની શું અસર થાય છે?

તેને ધીમું ઝેર (Dimethyl Mercury) કહેવામાં આવે છે કારણ કે તેના લક્ષણો મહિનાઓ પછી દેખાય છે. તે સરળતાથી ત્વચા, મોજા અને પ્લાસ્ટિકમાં પણ પ્રવેશ કરે છે. શરીરમાં એકવાર, તે મિથાઈલ પારામાં પરિવર્તિત થાય છે. તે રક્ત-મગજ અવરોધને પાર કરે છે અને મગજ પર હુમલો કરે છે.

આ અસર છે…

પહેલા, હાથ અને પગમાં નિષ્ક્રિયતા આવે છે, ચાલવામાં મુશ્કેલી પડે છે.

પછી વાણી, શ્રવણ અને દ્રષ્ટિ ગુમાવવી.

મગજને નુકસાન થાય છે. યાદશક્તિ પ્રભાવિત થાય છે.

છેવટે, કોમા અને મૃત્યુ.

તે એટલું ઝેરી છે કે એક ટીપું પણ જીવલેણ બની શકે છે. લોહીમાં પારાના સ્તર સામાન્ય કરતા 80 ગણા વધી શકે છે.

શું તેનો ઉપચાર થઈ શકે છે?

સારવાર ખૂબ જ મુશ્કેલ છે અને મોટાભાગના કિસ્સાઓમાં, અસફળ છે. કોઈ ચોક્કસ મારણ નથી. ડોકટરો ચેલેશન થેરાપી આપે છે, જેમાં દવાઓ શરીરમાંથી પારાને દૂર કરવાનો પ્રયાસ કરે છે. જો કે, જો ઝેર (Dimethyl Mercury) મગજ સુધી પહોંચી ગયું હોય, તો સારવાર બિનઅસરકારક છે.

કરેન વેટરહાનના કિસ્સામાં, ઉપચાર પણ આપવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ તેને બચાવી શકાઈ નહીં. ડોકટરો ફક્ત સહાયક સંભાળ (શ્વાસ સહાય, પીડા નિવારક) આપી શકે છે. મોટાભાગના કિસ્સાઓમાં, મૃત્યુ થાય છે. તેથી, પ્રયોગશાળામાં તેને સંભાળવા માટે ખાસ મોજા અને બોક્સનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.

તો, આ ઝેર (Dimethyl Mercury) વાસ્તવિક છે.

ફિલ્મ ધુરંધર 2 માં દર્શાવવામાં આવેલ ધીમું ઝેર (Dimethyl Mercury), ડાયમિથાઇલ મર્ક્યુરી, એકદમ વાસ્તવિક છે. તેનો ઉપયોગ ફક્ત પ્રયોગશાળા સંશોધન માટે કરવામાં આવતો હતો અને હવે લગભગ પ્રતિબંધિત છે. એકવાર શરીરમાં પ્રવેશ્યા પછી, તે ધીમે ધીમે મગજનો નાશ કરે છે. સારવાર મુશ્કેલ છે. કરેન વેટરહાનનો કેસ તેના ભયનો સૌથી મોટો પુરાવો છે. ફિલ્મ ધુરંધર 2 માં લોકોને ડરાવવા માટે તેનો ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો હતો. વાસ્તવમાં તેનો ઉપયોગ થતો નથી.


આ પણ વાંચો:ઝેરનો સ્વાદ કેવો હોય છે? પાંચ મિત્રોએ તેને ચાખ્યું,ચારના મોત થયા એક બચી ગઈ, જાણો આખી સચ્ચાઈ

આ પણ વાંચો:ઝેરી દૂધ કાંડ! 16 લોકોનાં મોત, 3ની હાલત ગંભીર

આ પણ વાંચો:ઝેર પીરસતી ફેક્ટરી ઝડપાઈ! ઊંઝામાં નકલી જીરું બનાવતી ફેક્ટરી પર ફૂડ વિભાગના દરોડા