Tech News:શુભાંશુ શુક્લા આંતરરાષ્ટ્રીય અવકાશ મથક પર પહોંચ્યાના લગભગ એક મહિના પછી, બે ભારતીય એક્વાનોટ્સે સમુદ્રમાં સૌથી ઊંડાઈ સુધી જવાનો રેકોર્ડ બનાવ્યો.ફ્રાન્સ સાથેના સંયુક્ત મિશનમાં, ભારતીય એક્વાનોટ્સે 5 અને 6 ઓગસ્ટના રોજ ફ્રેન્ચ સબમરીન ‘નોટિલ’ દ્વારા ઉત્તર એટલાન્ટિક મહાસાગરમાં સફળતાપૂર્વક ઊંડા ડાઇવ પૂર્ણ કર્યા.
નેશનલ ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ ઓશન ટેકનોલોજીના વૈજ્ઞાનિક રાજુ રમેશે 5 ઓગસ્ટના રોજ પોર્ટુગીઝ કિનારા નજીક હોર્ટામાં 4,025 મીટર નીચે ઉતર્યા. 6 ઓગસ્ટના રોજ, ભારતીય નૌકાદળના કમાન્ડર જતિન્દર પાલ સિંહ (નિવૃત્ત) એ 5,002 મીટરની ઊંડાઈ સુધી ડાઇવ કર્યો.આ મિશન ભારતના દરિયાઈ વાહન ‘મત્સ્ય 6000’ ની તૈયારીનો એક ભાગ છે. ભારતની સ્વદેશી ‘મત્સ્ય 6000’ સબમરીન 2027 માં લોન્ચ કરવામાં આવશે. તે સમુદ્રની અંદર 6000 મીટરની ઊંડાઈ સુધી જશે.
ભારત છઠ્ઠો દેશ છે જેણે માનવસહિત સબમર્સિબલ બનાવ્યું છે. આ પહેલા અમેરિકા, રશિયા, જાપાન, ફ્રાન્સ અને ચીન માનવસહિત સબમર્સિબલ બનાવી ચૂક્યા છે.મત્સ્ય 6000 ટાઇટેનિયમ એલોયથી બનેલું છે ‘મત્સ્ય 6000’ સબમર્સિબલ 12-16 કલાક સુધી અટક્યા વિના ચાલી શકે છે. તેમાં 96 કલાક સુધી ઓક્સિજન સપ્લાય રહેશે. તેનો વ્યાસ 2.1 મીટર છે. તેમાં ત્રણ લોકો બેસી શકે છે. તે 80mm ટાઇટેનિયમ એલોયથી બનેલું છે. તે 6000 મીટરની ઊંડાઈએ એટલે કે 600 બાર (દબાણ માપવાનું એકમ) પર દરિયાની સપાટીના દબાણ કરતાં 600 ગણા વધુ દબાણનો સામનો કરી શકે છે.
સબમર્સિબલ શું છે, તે સબમરીનથી કેવી રીતે અલગ છે સબમરીન અને સબમર્સિબલ બંને પાણીની નીચે ફરે છે, પરંતુ તેમની ડિઝાઇન, કાર્ય અને હેતુ અલગ છે. સબમરીન એક પ્રકારનું વોટરક્રાફ્ટ છે જે સપાટી પર અને પાણીની અંદર બંને રીતે કામ કરી શકે છે. તે ઇલેક્ટ્રિક અથવા ડીઝલ એન્જિન પર ચાલે છે. સબમરીન સામાન્ય રીતે કદમાં મોટી હોય છે અને ઘણા લોકોને વહન કરી શકે છે. તેનો ઉપયોગ મુખ્યત્વે જાસૂસી, દેખરેખ અને લશ્કરી હેતુઓ માટે થાય છે.
તે જ સમયે, સબમર્સિબલ એ એક પ્રકારનું વોટરક્રાફ્ટ છે જે ફક્ત પાણીની અંદર ચલાવવા માટે રચાયેલ છે. તે સામાન્ય રીતે કદમાં નાનું હોય છે અને મર્યાદિત સંખ્યામાં લોકોને લઈ જઈ શકે છે. સબમર્સિબલનો ઉપયોગ સામાન્ય રીતે સંશોધન માટે થાય છે. તે લશ્કરી કામગીરી માટે બનાવવામાં આવતા નથી. સબમર્સિબલને પાણીની અંદર જવા માટે જહાજ અથવા પ્લેટફોર્મની જરૂર હોય છે. આ જ સબમર્સિબલને સબમરીનથી અલગ પાડે છે, કારણ કે સબમરીન સ્વતંત્ર રીતે કામ કરી શકે છે.
સમુદ્રતળમાંથી ધાતુઓ કાઢવાના પ્રયાસો હકીકતમાં, ગ્લોબલ વોર્મિંગ સામે લડવા માટે તેમના માટે ઈ-વાહનો અને બેટરીની માંગ વધી રહી છે. તે જ સમયે, તેમને બનાવવા માટે વપરાતા સંસાધનો સમગ્ર વિશ્વમાં ઘટી રહ્યા છે.સમુદ્રના ઊંડાણમાં જોવા મળતા લિથિયમ, તાંબુ અને નિકલનો ઉપયોગ બેટરીમાં થાય છે. તે જ સમયે, ઇલેક્ટ્રિક કાર માટે જરૂરી કોબાલ્ટ અને સ્ટીલ ઉદ્યોગ માટે જરૂરી મેંગેનીઝ પણ સમુદ્રના ઊંડાણમાં ઉપલબ્ધ છે.
અંદાજ મુજબ, વિશ્વને ત્રણ વર્ષમાં બમણું લિથિયમ અને 70% વધુ કોબાલ્ટની જરૂર પડશે. તે જ સમયે, આંતરરાષ્ટ્રીય ઉર્જા એજન્સીનો અંદાજ છે કે 2030 સુધીમાં, લગભગ પાંચ ગણું વધુ લિથિયમ અને ચાર ગણું વધુ કોબાલ્ટની જરૂર પડશે. આ કાચા માલનું ઉત્પાદન માંગ કરતાં ઘણું ઓછું થઈ રહ્યું છે. આ અંતરને સંતુલિત કરવા માટે, સમુદ્રના ઊંડાણમાં ખોદકામને એક વિકલ્પ તરીકે જોવામાં આવી રહ્યું છે.
ભારતીય અવકાશયાત્રી શુભાંશુ શુક્લાએ પૃથ્વી પર ફરીથી ગુરુત્વાકર્ષણને અનુરૂપ થવાના પોતાના અનુભવ વિશે જણાવ્યું. તેમણે કહ્યું- પૃથ્વી પર પાછા ફર્યા પછી, મેં ફોટો લેવા માટે મોબાઇલ માંગ્યો. જે ક્ષણે મેં મોબાઇલ પકડ્યો, મને લાગ્યું કે તે ખૂબ ભારે છે.
આ પણ વાંચો:પહેલા ખરાબ હવામાન અને હવે ઓક્સિજન લીક… શુભાંશુ શુક્લાના અવકાશ મિશનમાં વારંવાર અવરોધ આવી રહ્યો છે
આ પણ વાંચો:Dragon Capsule અવકાશ મિશન સાથે કેવી રીતે જોડાયેલું છે? શુભાંશુ શુક્લા શું કરવા જઈ રહ્યા છે
