કેટલાક લોકો તેમના કામને બોજ માને છે અને તેને કોઈપણ રીતે ટાળવાનો પ્રયાસ કરે છે. અથવા જો તેઓ કરે તો પણ ખૂબ જ ખરાબ રીતે. જ્યારે તે કામ બોજ નથી પરંતુ તેમની જવાબદારી છે. તમારા કામ પ્રત્યે ક્યારેય બેજવાબદાર ન બનો. જે વ્યક્તિ પોતાના કામ માટે જવાબદાર નથી, તેને ભવિષ્યમાં ઘણી સમસ્યાઓનો સામનો કરવો પડે છે. આજે અમે તમને એક એવી ઘટના જણાવી રહ્યા છીએ, જેનો સાર આ છે, આપણે તેને જવાબદારીપૂર્વક કરવું જોઈએ, તેને બોજ સમજવાની ભૂલ ન કરવી જોઈએ.
જ્યારે રાજા રાજ્યનો સેવક બન્યો
એક રાજ્યમાં એક રાજા રાજ કરતો હતો. તેનું રાજ્ય સુખી હતું. પૈસા અને ખોરાકની કોઈ કમી નહોતી. રાજા અને પ્રજા સુખી જીવન જીવી રહ્યા હતા. એક વર્ષ એ રાજ્યમાં ભયંકર દુકાળ પડ્યો. પાણીના અભાવે પાક સુકાઈ ગયો. આવી સ્થિતિમાં ખેડૂતો રાજાને કર ચૂકવી શક્યા નહીં.
કર ન મળવાને કારણે આવકમાં ઘટાડો થયો અને તિજોરી ખાલી થવા લાગી. આ જોઈને રાજા ચિંતિત થઈ ગયા. તે આખો સમય વિચારતો હતો કે રાજ્યનો ખર્ચ કેવી રીતે ચાલશે? દુષ્કાળનો સમય પૂરો થઈ ગયો છે. સ્થિતિ સામાન્ય થઈ ગઈ, પણ રાજાનું મન ચિંતાતુર થઈ ગયું. તેના મનમાં હંમેશ હતું કે રાજ્યમાં ફરી દુકાળ પડે તો શું થશે? આ સિવાય બીજી ચિંતાઓ તેને ઘેરાવા લાગી. પડોશી રાજ્યનો ડર, મંત્રીઓના કાવતરા જેવી અનેક ચિંતાઓએ તેની ભૂખ-તરસ અને નિદ્રાહીન રાતો છીનવી લીધી.
આ સ્થિતિથી તે પરેશાન થઈ ગયો હતો, પરંતુ જ્યારે પણ તે મહેલના માળીને જોતો ત્યારે તે આશ્ચર્યચકિત થઈ જતો. આખો દિવસ મહેનત કર્યા પછી તે સૂકો રોટલો ખાતો અને ઝાડ નીચે સુખેથી સૂઈ જતો. અમુક સમયે રાજાને તેની ઈર્ષ્યા થવા લાગી. એક દિવસ એક સંપૂર્ણ સાધુ તેમના દરબારમાં આવ્યા. રાજાએ પોતાની સમસ્યા સાધુને કહી અને તેને દૂર કરવા માટે સૂચનો માંગ્યા.
સાધુઓ રાજાની સમસ્યા સારી રીતે સમજી ગયા. તેણે કહ્યું, “રાજન! તમારી ચિંતાનું મૂળ રાજ્ય છે. તમારા પુત્રને રાજ્ય આપીને ચિંતામુક્ત થાઓ.
આના પર રાજાએ કહ્યું, “ગુરુ! મારો પુત્ર માત્ર પાંચ વર્ષનો છે. તે નિર્દોષ બાળક રાજ્ય કેવી રીતે સંભાળશે?”
“તો પછી એવું કર કે તું તારી ચિંતાઓનો બોજ મારા પર સોંપી દે.” સાધુએ કહ્યું.
રાજા સંમત થયા અને સાધુને પોતાનો રાજમહેલ સોંપી દીધો. આ પછી સાધુએ પૂછ્યું, “હવે તમે શું કરશો?”
રાજાએ કહ્યું, “મને લાગે છે કે મારે હવે કોઈ ધંધો કરવો જોઈએ.”
“પણ તમે તેના માટે પૈસાની વ્યવસ્થા કેવી રીતે કરશો? હવે રાજ્ય મારું છે. તિજોરીના પૈસા પર મારો પણ અધિકાર છે.”
“પછી મને નોકરી મળી જશે.” રાજાએ જવાબ આપ્યો.
“તે સારું છે, પણ જો તમારે નોકરી જોઈતી હોય તો બીજે ક્યાંય જવાની જરૂર નથી. અહીં નોકરી મેળવો હું સાધુ છું, મારી ઝૂંપડીમાં રહીશ. મહેલમાં રહીને તમે મારા વતી આ મહેલની સંભાળ રાખો.
રાજાએ સાધુની આજ્ઞા માની અને સાધુની નોકરી કરતી વખતે રાજમહેલની સંભાળ લેવાનું શરૂ કર્યું. સાધુ તેની ઝૂંપડીમાં ગયા.
થોડા દિવસો પછી, સાધુ ફરીથી મહેલમાં આવ્યા અને રાજાને મળ્યા અને પૂછ્યું, “બોલો રાજન! તને અત્યારે ભૂખ લાગી છે કે નહિ અને કેવી રીતે ઊંઘ આવે છે?”
મહારાજ ! હવે હું ઘણું ખાઉં છું અને ઊંડી ઊંઘ લઉં છું. પહેલા પણ હું રાજપાટનું કામ કરતો હતો, હવે કરું છું. તો પછી આ બદલાવ કેવી રીતે? આ મારી સમજની બહાર છે.” પોતાની સ્થિતિ સમજાવતા રાજાએ પણ પ્રશ્ન પૂછ્યો.
સાધુ હસીને બોલ્યા, “રાજન! અગાઉ તમે કામને બોજ બનાવી રાખ્યું હતું અને તે બોજ હંમેશા તમારા મન પર વહન કરતા હતા. પણ મહેલ મને સોંપ્યા પછી, તમે તમારી ફરજ સમજીને તમામ કામ કરો છો, માટે ચિંતામુક્ત રહો.
બોધ
તમે જીવનમાં જે પણ કામ કરો છો, તેને તમારી ફરજ તરીકે કરો, બોજ તરીકે નહીં. જો આપણે કામને બોજ તરીકે લઈશું, તો આપણે ચોક્કસપણે તેનાથી દૂર થઈશું. ચિંતાથી દૂર રહેવાનો આ ઉપાય છે.
lata mangeshkar /લતા મંગેશકર આ વ્યક્તિ સાથે લગ્ન કરવા માંગતી હતી…
Lata Mangeshkar death /રાજ કપૂર લતા મંગેશકર સાથે ‘સત્યમ શિવમ સુંદરમ’ બનાવવા માંગતા હતા…
