Child Attachment with Father: સામાન્ય રીતે એવું જોવા મળે છે કે બાળક આખો દિવસ માતા સાથે વિતાવે છે, છતાં તેનો ઝુકાવ પિતા તરફ વધુ હોય છે. આ બાબત ઘણી માતાઓને દુઃખ અથવા આશ્ચર્ય પહોંચાડી શકે છે. પરંતુ મનોવિજ્ઞાન કહે છે કે બાળક માટે ‘સમયની માત્રા’ (Quantity) કરતા ‘સમયની ગુણવત્તા’ (Quality) વધુ મહત્વની છે.
મસ્તી અને ખેલકૂદનું વાતાવરણ:
પપ્પા જ્યારે પણ બાળકની સાથે હોય છે, ત્યારે તેમનો મોટાભાગનો સમય રમતો રમવામાં, મસ્તી કરવામાં કે હળવી વાતો કરવામાં જાય છે. આથી બાળક પપ્પા સાથે વધુ ‘રિલેક્સ’ અને ખુશ અનુભવે છે.
મમ્મી અને અનુશાસનનો સંબંધ:
મોટાભાગના ઘરોમાં બાળકની દિનચર્યા, જમવું, ભણવું અને શિસ્ત જાળવવાની જવાબદારી મમ્મીની હોય છે. આ કારણે બાળક મમ્મીને ‘નિયમો અને જવાબદારી’ સાથે જોડે છે, જ્યારે પપ્પાને ‘ફ્રી ટાઈમ અને ફન’ સાથે.
હાજરીને ગ્રાન્ટેડ લેવી:
મમ્મી હંમેશા ઉપલબ્ધ હોય છે, તેથી બાળક (Father) તેની હાજરીને કુદરતી માની લે છે (જેમ કે આપણે જમીન પર ધ્યાન નથી આપતા પણ તેના પર ઉભા રહીએ છીએ). જ્યારે પપ્પા સીમિત સમય માટે આવે છે, ત્યારે બાળક તે સમયનો પૂરો આનંદ લેવા માંગે છે.
માતા અને Father એ સ્થિતિ કેવી રીતે બેલેન્સ કરવી?
માતા માટે સલાહ: મમ્મીએ બાળકની સારસંભાળ સિવાય તેની સાથે ‘પ્લાનિંગ વગરનો’ મસ્તીનો સમય વિતાવવો જોઈએ. માત્ર શિસ્ત જ નહીં, પણ રમતગમતમાં પણ ભાગ લેવો જોઈએ.
પિતાની ભૂમિકા: પિતાએ માત્ર મસ્તીના પળમાં જ નહીં, પણ બાળકના અનુશાસન અને રોજિંદા કામમાં પણ મમ્મીને મદદ કરવી જોઈએ. જો પપ્પા (Father) પણ બાળકને ભણાવે કે નવડાવે, તો જવાબદારી અને પ્રેમ બંને બેલેન્સ થશે.
